CRS - proszę o potwierdzenie salda (Common Reporting Standard)
CRS sprawia, że polski fiskus automatycznie dowiaduje się o saldzie na Twoim zagranicznym rachunku – ale nie o tym, skąd te pieniądze pochodzą. Sprawdź, kogo dotyczy ten system, od kiedy obowiązuje w Polsce i co się dzieje, gdy Twoje saldo nie zgadza się z deklaracją podatkową.

Coraz częściej spotykam się z pytaniem, skąd właściwie polski urząd skarbowy czerpie wiedzę o zagranicznych rachunkach swoich podatników. Odpowiedź w większości przypadków jest ta sama – system CRS. Zanim jednak przejdę do tego, jak to wygląda w praktyce na konkretnym przykładzie, warto na chwilę zatrzymać się przy samym mechanizmie: czym CRS w ogóle jest, kogo dotyczy i od kiedy funkcjonuje w Polsce.
Czym jest CRS?
CRS (Common Reporting Standard) to międzynarodowy standard automatycznej wymiany informacji o rachunkach finansowych, opracowany przez Organizację Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD). W praktyce oznacza to, że banki i inne instytucje finansowe są zobowiązane do ustalenia rezydencji podatkowej swoich klientów i przekazania tej informacji odpowiednim organom podatkowym, które następnie wymieniają się nią z innymi krajami uczestniczącymi w systemie.
Kogo dotyczy CRS?
Raportowaniu w ramach CRS podlegają klienci instytucji finansowych będący rezydentami podatkowymi państw uczestniczących w systemie – zarówno osoby fizyczne, jak i podmioty prawne, np. spółki czy fundacje. W systemie uczestniczy obecnie ponad 100 krajów. Co istotne, obowiązek raportowania obejmuje też informacje o faktycznych właścicielach rachunków (tzw. beneficial owners), więc posiadanie zagranicznej spółki samo w sobie nie chroni przed ujawnieniem danych polskiemu fiskusowi.
Od kiedy obowiązuje CRS w Polsce?
W Polsce standard CRS obowiązuje od 1 maja 2017 roku, na mocy ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami.
Czym jest system CRS w praktyce – przykład
CRS, czyli system raportowania, o którym mowa, sprawia, że polski urząd skarbowy otrzymuje informację o Twoim saldzie w zagranicznej instytucji płatniczej – może to być na przykład instytucja z Litwy. Fiskus wie więc dokładnie, ile środków zgromadziłeś na takim rachunku na koniec roku. Nie wie jednak, skąd te środki pochodzą.

Saldo to nie to samo, co źródło środków
To istotne rozróżnienie: w instytucji płatniczej możesz gromadzić środki, które niekoniecznie zostały tam zarobione. System CRS przekazuje fiskusowi wyłącznie informację o wysokości salda na koniec roku – nie mówi nic o jego pochodzeniu.
Dlaczego fiskus dopytuje o pochodzenie środków?
Mając samo saldo, urząd skarbowy chce ustalić, czy zgromadzone środki pochodzą z odsetek, dywidend, innych rachunków finansowych, czy z przychodów ze sprzedaży aktywów finansowych – albo z czegoś zupełnie innego. Innymi słowy: fiskusowi zależy na tym, żeby sprawdzić, czy i dlaczego dany podatnik nie opodatkował tego salda.
Co się dzieje, gdy dane nie zgadzają się z deklaracją podatkową?
Jeśli zakładasz rachunek w instytucji płatniczej podlegającej pod system CRS, Twoje saldo w tej instytucji zostanie zaraportowane do polskiego fiskusa. A jeśli te dane nie będą współgrać z Twoimi deklaracjami podatkowymi, możesz zostać o to zapytany przez urząd skarbowy.
